3/23/07

Ndërkohë që Peshku zgjidh problemet...

...desha te ndaj me ju kete Fotografi frymezuese te Kian Hongianit. Vajzes se vogel kineze qe humbi te dyja kembet ne nje aksident ne moshen 3 vjecare. Kian Hongian njihej edhe si vajza-basketboll per shkak te menyres se si kishte bere te mundur levizjen. Shkonte ne shkolle cdo dite duke kercyer mbi topin... Por tashme Kian mundet te ece, madje edhe te vallezoje.

15 comments:

blerta said...

ah peshku na mori ne qafe. s'kam c'bej tjeter, jam e detyruar te punoj tani.
kinezet jane gjithmone nje popull krijues. kjo foto me frymezoi te mbaroj telefonatat e mia, si edhe te falenderoj perendine qe i kam akoma kembet e mia.
flm blendi

ET said...

Faleminderit qe e ndave me ne kete shembull force.
ps1:Prindet e tu kan patur Din Hyken:)
ps2:personazh i "Perseri ne kembe" i Dhimiter Xhuvanit

belle_fleur said...

wow! kur shikon foto te tilla vertet inkurajohesh dhe njekohesisht jam me mirenjohese qe i kam te gjitha gjymtyret ne vend.

Blendi said...

lol eT, "Perseri ne Kembe" e kam lexuar nje vere kur kam qene andej nga 12 vjetet. Isha te daja nja dy jave dhe ky kishte nje goxha biblioteke por nuk kishte libra per moshen time, kshu qe lexova din hyken.

Mbaj mend edhe tani ate momentin tek treni kur shtyheshin njerzit.... :)

edrus said...

Me shume se forca e shkences dhe teknologjise,eshte forca dhe vullneti i vete personit per t'u ngritur ne kembe, qe e ben te mos ndijeje handikapin e saj.
E kam dhe me ate qe se sa eshte e pergatitur shoqeria per te mos t'a trajtuar me meshire(o percmim sipas rastit).

eni said...

vullnet dhe deshire per tu pasur zili...

tetena said...

e tmerrshme dhe si njeriu adoptohet.

redBonsai said...

Lepurushja paska pasur vullnet për tu admiruar.
Meriton të ketë gjithë botën dhe besoj se do t'ia dalë mbanë tani që ka dhe mundësi të vallëzojë!

redBonsai said...

Lepurushja paska pasur vullnet për tu admiruar.
Meriton të ketë gjithë botën dhe besoj se do t'ia dalë mbanë tani që ka dhe mundësi të vallëzojë!

N.Ago said...

Uf!
Të priten gjunjët, me foton majtas, dhe të mbushet gjoksi guxim dhe admirim, me atë në krah të djathtë.
Forca shpirtërore e njeriut, dhe sidomos e fëmijës që, ende nuk është mikrobizuar nga ligësitë e më të mëdhenjve, në rastin konkret, meritojnë homazh!

shqipo said...

c'ben njeriu nga halli...

ca ka nodh te peshku se ka kohe qe s'ja kam var shume - jo prej blendit, po prej ca tocave te tjere qe na merziten gam-gam.

N.Ago said...

Për ty dhe familjen tënde, Gëzuar Pashkët!

Lorna S. Q said...

Ketu ne Quito kam pare disa persona te cilet kane te njejtin problem.

Por fatekeqsisht, ata nuk kane kete mundesi dhe kalojne diten duke lypur e duke ju lutur te tjereve ti ndihmojne ne fatkeqesine e tyre.

tepelena.com said...

Bukur Blend vllai. Shpresoj te jesh mire.

klodiana said...

amazing. truly amazing.